X
تبلیغات
جــــــــــمــــال - گذر عمر (شعر)
 
نوشتمان نصـــــرت الله جــــمالی
 
گذر عمر (شعر)

فـــنا عــــمر جــــــوانی شد غمش ماند

که آب خـــــوشگــــوار ما نمش مانـد

نظـــــر کـــــن بـــر حیــــات زنـدگانی

چگـــــونه طــــی شود این عمر فانی؟

بود ثلثی ز عمــــرت جمله خــــوابی

دو ثلثی دیگـــرش مثــــل ســـــــرابی

دمـــی بــــر سفــــره ی رنگین نشینی

گهـــــی باحــــــالت ننگـــــین نشینی

گهــی حمـــام و گــــه پیــــرایش مــــو

گهی مســـــواک بر دنــــــــدان پر بو

نگـــــــر اعمــــــــال روزانه سراسر

چگــــــونه مـــی برد وقت تـــــرا سر

بزن جمـــعی از این گـه هـا و دم هـا

که چنــد از عمر رفت و مانده غـم ها

ز آب عـــمر مـــانـده یک نمـــی بـس

کتاب عمر طی شــــد یک دمـــی بس

غـــنیمــت دان هـــمـین باقـــی انـــدک

مچین از بهـــــر توشـه خار و جلبک

به ذکــر حـــق نما تــوشه پر از نــور

مهیا شـــــو بـــرای بعــثــت از گـــور

جـــبین بـــر خـــاک سا بهــرخــداوند

بکـــش آهی چـو آن گـــم کرده فرزند

کـــه رفت این بهترین نعمت، خــدایا!

قلم زن، درگــــــذر از هــــر خطا یا

24/4/81

  نوشته شده در  سه شنبه یازدهم فروردین 1388ساعت 22:9  توسط نصــــرت الله جـــــمالي  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM