باران رحمت (شعر)

ابـــرهــــا با رقـــص دائم در هوا
جمله مأمــــورنــــد بـــر امر خدا
هر چه رب گوید به آنان در مسیر
می شـــود از بهــــر آنان دل پذیر
ابر در تسبیح رب گـــریان شــود
گـــریه اش آب حیات جـــان شود
گـــریه هــا با رقص دائم جا به جا
رحمت حــــق را رســاند از سما
تا بشر دانـــد کـــه رحمت از خدا
نازل آیـــــد بی مـــواجب بهر ما
ابر چون از ذکـر حق دم می زند
ذکر حــق با جلوه، شب نم می زند
حـــق همــــیشه آیتش بر ما عیان
نعـــمتش افــزون تر از حد و بیان
دیـــده بیــناکــــن حقـایق را نگر
شکر خالق کن به هر شام و سحر
تا فزون گردد تو را نعمت ز سر
قـــدر هر یک دان و هم حظی ببر

نصرت الله جمالی
14/5/81