سفارش قرآن به پیامبر در باره پیمانشکنان و خائنان:

سفارش قرآن به پیامبر در باره پیمانشکنان و خائنان:
آیه ی 13 سوره ی مائده: فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً؛ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ؛ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ؛ فَاعْفُ عَنهُمْ وَاصْفَحْ؛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ: «پس آنان را به سبب پیمان شکنیشان از مهرو رحمت خدا دور و سنگدلشان گردانیدیم. کلمات خدا را از جایگاه اش تغییر می دهند و از آنچه را که به وسیله آن پند داده شدند، فراموش کردند و جز شمار اندکی از ایشان، پیوسته همه ی شان خیانتگرند که آگاه هستی؛ پس تو از آنان درگذر و چشم پوشی کن ؛ زیرا خدا نیکوکاران را دوست دارد.»
با اینکه پیامبر مظهر رحمت خداست ولی باز هم آفریدگار جهان از آن حضرت می خواهد کردار و گفتار بد آنان را نادیده بگیرد و قلم عفو بر خیانت آنان بکشد و با تأکید بر این نوع گذشت و چشم پوشی از بدی های اینان، این روش را نیکوکاری برآورد می کند و می فرماید خداوند نیکوکاران را دوست دارد. آیا ما به فرمان خدا و روش پیامبر رفتار می کنیم؟
با توجه به آیه ی یادآوری شده، محسنین کسانی اند که خیانت دیگران را چشم پوشی کرده و می بخشند.

رفاه خواهی قرآن برای مردم:
در سوره ی نساء آیه ی 53: أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيرًا؛ از روحیّه ی برخی صاحبان قدرت در کشورداری می گوید که فرادستان بخیل و گداصفتی هستند زیرا به فکر آسایش مردم خود نیستند؛ اگر به قدرت برسند به اندازه "نقیر" هم اهل کمک به مردم نیستند!(نقیر: در لغت به معنای نقطه، حفره یا شکاف هسته ی خرما است. در قرآن کنایه است برای اشاره به ناچیزترین مقدار چیزی.) بلکه فقط دنبال ثروت اندوزی برای خود و وابستگانشان هستند نه خدمت به خلق.ترجمه ی آیه:
«آیا آنان بهره ای از حکومت دارند؟ اگراز قدرت حکمرانی برخوردار بودند به مردم کمترین بهره ای نمی رساندند».
برداشتی که از آیه می شود این است که نفس "مُلک داری" توجه به رفاه و آسایش مردم است و انتظار آفریدگار جهان از شهریاران همین است:" فرودستان دریابید" ولی متأسفانه دلسوزی حاکمان برای مردم، آنچه را خداوند در نظر دارد برآورده نمی شود. لازم است وقتی کسی قدرتمدار شد از همه جهت در اندیشه رفاه مردم جامعه باشد.