"عامل مقام" یا "رسم زمانه"

اگر خواهی رســـی پست و مقامی، نگاهـــــــی بر ذکـَـــــر انـداز گاهی!

که این فرج و ذکر آینده ساز است، تمـام پست ها بهـــــــر تو باز است!

یکی دخــــــتر دهـــد مردی بگیرد، شود ماهــــر از آن پُســــــتی بگیرد!

یکی پیــــــــــوند دامادی ببنــــــدد، از آن، بار خـــــودش را هم ببنــــدد!
عجـــب شغلی است داماد رئیسـان، جــــدا سازد تو را از کاســـه لیسان!

اگر در دل مــدیریّت پسنــــــــــدی، از آن خوش منصبان دختر سِتنــدی!
دگر نانت بُـــوَد تو روغـــنِ پُسـت، هرآن چه گم شده بتوان از آن جست!
مکن عمرت تلف با درس و دانش، مگـر پیـــــوند باشـــــد یار غـــارش!
اگر دختــــر دهـی قـدرتمــــداران، به دنبالـــــش رسد هم آب و هـم نان!

چــوپســـــتت رفـت بالا در پی آن، غــذایت هم شـود از مـــرغ بــریان!

تو را ماشین ز بیت المال بِدهَـــند، شود حالت ز بیت الحال چون قـنــد!

پس از آلت روی بالا تو هـــر دم، ز انواع گزینش شـــو تو بی غــــم!

بجــــــو جایی برایش از مقامات، به فرجی جا دهـــی یابی کــرامات!

بود سکّوی پروازت همین سیــخ، به هر پست و مقامی می زنی میخ!

مشو غافل از این سیر‌و سـلوکت، بــر آورده نمــــایـــد آرزویــــــــت!

عجب رسمی است رسم این زمانه، که نقش اصلی اش باشـــــد زنانـه!

به حــج هم گر روی حــجّ تمـــتّع، طـــــواف زن نمــــا بهـــــر تمــــتع!
و الاّ کـــی شود حجّ ات قبـــولی؟، حرامت می شود زن هم چو "غـــولی"!

مدار عالَم است این زن بــــرادر،
مشــو غافل از آن یک دم بــــرادر!
20/6/1383
نصرت الله جمالی